About Report a problem

Menu

σθένω

σθένω, to have strength

σθένω, used only in pres. and impf., Trag. Verb, found also in late Ep., and in later Prose, LXX 3 Ma. 3.8, Ael. NA 11.31: (σθένος):—
  • to have strength or might, be strong or mighty, οὐ γὰρ ἂν σθένοντά γε εἷλέν με in my strength, S. Ph. 947; σθενόντων βραχιόνων E. HF 312: c. dat. modi, σ. χερί, χειρί, ποσίν, to be strong in hand, in foot, S. El. 998, E. Cyc. 651, Alc. 267 (lyr.); also σ. μάχῃ, χρήμασι, Id. Fr. 1048.5, El. 939; σθένοντος ἐν πλούτῳ S. Aj. 488: freq. with a neut. Adj., μέγα, μεῖζον σ., A. Ag. 938, Pr. 1013; οὐδὲν σ. S. OC 846; ὅσον σ. how strong it is, A. Eu. 619; σ. τοσοῦτον S. Aj. 1062; ὅσονπερ ἂν σ. Id. El. 946, cf. Tr. 927; εἰς ὅσον σ. Id. Ph. 1403.
      • 2 to have power, εἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σ. Id. OC 456; πόλις σθένουσα ib. 734; οἱ κάτω σθένοντες they who rule below, the gods below, E. Hec. 49.
      • 3 of things, σθένουσα λαμπάς A. Ag. 296; ἀστραπαῖσι λαμπάδων σθένει Id. Fr. 386.
      • 4 c. inf., to have strength or power to do, be able, mostly with a neg. οὐδέπω μακρὰν πτέσθαι σ. S. OT 17, cf. A.R. 1.62, LXX l.c.; προσβλέπειν γὰρ οὐ σ. S. OT 1486; οὐ γὰρ ἂν σθένοι δέμας ἕρπειν Id. OC 501, cf. 256, 1345, Aj. 165 (anap.), etc.; τὸ σιγᾶν οὐ σ. E. IA 655: with inf. understood, τόδʼ, εἴπερ ἔσθενον, ἔδρων ἄν S. El. 604; εἶμι . . ὅποιπερ ἂν σ. Id. Aj. 810, etc.
      • 5 c. acc., βάρος οὐκέτι χεῖρες ἔσθενον AP 6.93 (Antip.).

Saved

Recent