σκάπετος

σκάπετ-ος [ᾰ], ἡ, (σκάπτω)

• trench, SIG 241 A 15 (Delph., iv B.C.), Klio 16.170 (Delph.), IG 4.823.47 (Troezen), Hsch.; σκάπεδος, IG 7.17 (Megara):—mostly in form κάπετος (q.v.).