σκαρδαμυκτικός
σκαρδαμυκτικός, given to winking, blinking
σκαρδᾰμ-υκτικός, ή, όν,
- given to winking, blinking, of the eye, Arist. HA 492a10, Phgn. 807b37.
σκαρδαμυκτικός, ή, όν [δᾰ] dont les yeux clignotent sans cesse, Arstt. H.A. 1, 10, 3.
Étym. σκαρδαμύσσω.
σκαρδαμυκτικός, zum Blinzeln geneigt, blinzelnd, Arist. H.A. 1.10 u. bei Ath. VIII.353c.