σκαρδαμυκτής
σκαρδαμυκτής, one who blinks
σκαρδᾰμ-υκτής, οῦ, ὁ,
- one who blinks or winks, Arist. Phgn. 813a20.
σκαρδαμυκτής, οῦ (ὁ) [δᾰ] qui a les yeux clignotants, Arstt. Physiogn. 6, 47.
Étym. σκαρδαμύσσω.
σκαρδαμυκτής, ὁ, der Blinzler, Arist. physiogn. 6.