Logeion | σκολιότης

σκολῐότης, ητος, ἡ,

crookedness, σ. τῆς καμπῆς, of a Parthian bow, Plu. Crass. 24: in pl., the windings of a stream, Str. 10.2.19; of windings generally, Id. 12.8.15.
- II metaph., inequality, σκολιότητα ἔχειν to be unequally affected, Hp. Acut. (Sp.) 22.
- - 2 of men, crookedness, dishonesty, LXX Ez. 16.5.

σκολιότης, ητος (ἡ)

1 obliquité, inégalité, Hpc. 400, 8 ||

2 sinuosité, Str. 577 ; d’où courbure, Plut. Crass. 24 ; fig. perversité, Spt. Ezech. 16, 5.

Étym. σκολιός.

σκολιότης -ητος, ἡ [σκολιός]
1. kromheid, kromming.
2. scheefheid, scheefgroei Hp.

σκολιότης, ητος, ἡ, Krümmung, Biegung, Windung, Schiefe, καμπῆς, Plut. Crass. 24 ; übertr., Unredlichkeit, Tücke, LXX. u. a.Sp.

σκολιότης from σκολιός σκολιότης, ητος, ἡ,

σκολιότης