σκολιόφρων
σκολιόφρων, of crooked mind
σκολῐό-φρων, ὁ, ἡ, gen. ονος, (φρήν)
- of crooked mind, Hp. Ep. 17; cf. σκολιόβουλος.
σκολιό·φρων, ων, ον, gén. ονος, aux pensées tortueuses, Hpc. 1283, 35 ; Nonn. Jo. 8, 129, etc.
Étym. σκ. φρήν.
σκολιόφρων, ὁ, ἡ, krummes, tückisches Sinnes ; Schol. Pind. I. 3.7 ; Nonn.