σκολοπηΐς
σκολοπηΐς, of one impaled
σκολοπ-ηῒς μοῖρα, ἡ,
- the fate of one impaled, Man. 4.198.
σκολοπηΐς, ΐδος [ῐδ] adj. f. ; σκ. μοῖρα, Man. 4, 198, le supplice du pal.
Étym. σκόλοψ.
σκολοπηΐς, ίδος, ἡ, μοῖρα, das Schicksal eines Gespießten, Maneth. 4.198.