σκοτίζω
σκοτίζω, to make dark
σκοτίζω,
- make dark, τὸν θεὸν τὸν φωτίζοντα καὶ σκοτίζοντα τὸν κόσμον Tab.Defix.Aud. 242.13 (Carthage, iii A.D.); get in the light of, ἐνέργειαν Gal. 18(2).698: metaph., λαβὼν δισσὰς ἐσκότισας χάριτας Ἀρχ. Δελτ. 11.57 (Larissa), cf. D.H. Th. 33, Them. Or. 11.153a; stupefy, σκορπίους Dsc. Eup. 2.133:—Pass., to be darkened, Plu. Col. 2.1120e; to be blinded, σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν LXX Ps. 68(69).24; τῇ διανοίᾳ Ep.Eph. 4.18 (v.l.); χολῇ τὰς φρένας Tz. H. 8.929; to be dizzy, Aesop. 247b.
σκοτίζω, couvrir de ténèbres, Thém. 153a ; au pass. Plut. M. 1120e ; Spt. Ps. 68, 24 ; Eccl. 12, 2 ; 3 Macc. 4, 10 ; NT. Eph. 4, 18.
Étym. σκότος.
σκοτίζω, finster, dunkel machen, Plut. adv. Colot. 24.
σκοτίζω,
- to make dark:—Pass. to be darkened, NTest.