σκοτοδινέω
σκοτοδῑν-έω, = σκοτοδινιάω, Ps.-Luc. Philopatr. 1.
σκοτοδινέω-ῶ [ῑ] avoir le vertige, Luc. Philopatr. 1.
Étym. σκοτοδίνη.
σκοτοδινέω, [ῑ], finster und drehend vor den Augen werden ; schwindlig sein, den Schwindel haben, Luc. Philopatr. 1.