σκοτία
σκοτία, darkness, gloom
σκοτί-α, ἡ, (σκότος)
- darkness, gloom, A.R. 4.1698, LXX (Mi. 3.6, al.), NT (Ev.Matt. 10.27, al.), cf. Moer. p.354 P.
- II in Architecture, scotia, cavetto, a sunken moulding, so called from the dark shadow it casts, Vitr. 3.5.2, Hsch.
- III Σκοτιά, epith. of Aphrodite in Egypt, Id.
σκοτία, ας (ἡ)
I ténèbres, obscurité, A. Rh. 4, 1698 ; Anth. 8, 187, 190 ||
II t. d’archit. :
1 triglyphe, c. τροχίλος, Vitr. 3, 5, 2 ||
2 sorte de gouttière, Vitr. 4, 3, 6.
Étym. σκότος.
σκοτία, ἡ, Finsternis, Dunkelheit ; finsterer Ort, Grab, Unterwelt, σκοτίᾳ κρύπτεται, Eur. Phoen. 338. – In der Baukunst ein vertieftes Glied der Säulenbasen, Hesych. u. Vitruv. 3.3.
Strong 4653
†
in late writers = σκότος,
darkness: Jo 6:17 20:1. Metaph.,
(a) of secrecy (opp. to ἐν τ. φωτί): Mt 10:27, Lk 12:3;
(b) of spiritual darkness: Mt 4:16, Jo 1:5 8:12 12:35, 46, I Jo 1:5 2:8, 9, 11.†
σκοτία, ἡ,
σκότος
- darkness, gloom, Anth.