σπέρχω

σπέρχω, Il. 13.334, etc. (Act. only in pres. and impf.):—Med., fut. σπέρξομαι, aor. ἐσπερξάμην, Hsch.:—Pass., Il. 19.317, etc.: aor. part. σπερχθείς Pi. N. 1.40, Hdt. 1.32:—

• poet. Verb (used also in Ion. Prose, cf. περισπέρχω; Att. only in compds. ἐπι-, κατα-σπέρχω), set in rapid motion, only late, c. inf., τρέχειν Luc. Trag. 236: more freq. in Pass., to haste, be in haste, c. inf., ὁπότε σπερχοίατʼ Ἀχαιοὶ . . φέρειν Ἄρηα Il. 19.317, cf. A.R. 4.211; ὁπότε σ. ἐρετμοῖς Od. 13.22; σ. μετά, ποτί τι, A.R. 1.1255, Orph. L. 706; of the sea, rage, Hymn.Is. 151: in Hom. mostly part. pres. Pass. σπερχόμενος in haste, hurriedly, σ. δʼ ὁ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου Il. 24.322, cf. 23.870, Od. 9.101, al.; [νηῦς] ἐπέκελσεν σπερχομένη 13.115, cf. E. Alc. 257 (lyr.).
• • • 2 metaph., to be hasty of temper, σπερχομένοιο γέροντος Il. 24.248, cf. Hdt. 3.72; σπερχθείς Id. 1.32; σπερχθεῖσα θυμῷ in haste and heat, Pi. N. 1.40; μὴ σπέρχου be not hasty, E. Med. 1133; σ. μέγα δή τι καὶ οὐ φατόν Call. Del. 60; σπέρχεσθαί τινι to be angry with one, Hdt. 5.33, Call. Del. 158.
  • II intr., = Pass., ὅθʼ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι are driven rapidly, Il. 13.334, cf. h.Hom. 33.7; ὁπότε σπέρχοιεν ἄελλαι (v.l. σπερχοίατʼ) Od. 3.283; ἵππος σπέρχων Opp. C. 1.342; εἰρεσίῃ σ. Id. H. 5.295. (Cf. Skt. sprhayati ‘desire’.)

σπέρχω, in schnelle Bewegung setzen, antreiben, forttreiben, drängen ; ὅτε σπέρχωσιν ἄελλαι, wenn Stürme treiben, Il. 13.334, vgl. Od. 3.283 ; sp.D., wie Opp. Cyn. 1.342.
Pass. sich schnell bewegen, laufen, eilen, σπερχόμενος ἐπεβήσετο δίφρου, Il. 21.322, und sonst oft im partic., eilig, hastig ; ὁπότε σπερχοίατʼ Ἀχαιοὶ Τρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισι φέρειν Ἄρηα, 19.317 ; ἐρετμοῖς, mit den Rudern eilen, eilig rudern, Od. 13.22 ; σπερχθεῖσα θυμῷ, Pind. N. 1.40, aufgeregt ; μὴ σπέρχου, Eur. Med. 1133 ; σπερχθείς, Her. 1.32 ; σπέρχεσθαί τινι, gegen Einen heftig, aufgebracht werden, ihm zürnen, 5.33 ; Callim. Del. 60 u. a. sp.D.

σπέρχω

(ἑπι-)

To set in rapid motion.

• • 1

    In mid., to put oneself in eager motion, be in act, to do something.

    With infin. : ὁπότε σπερχοίατʼ Ἀχαιοὶ φέρειν Ἄρηα Il. 19.317.

  • 2

    In mid., to put forth one’s efforts, exert oneself : σπερχομένοιο γέροντος (giving his impetuosity way) Il. 24.248 : ὁπότε σπερχοίατʼ ἐρετμοῖς (shoud ply their oars) Od. 13.22.

  • 3

    In mid. pple., with speed, in haste, hastily, without loss of time : σπερχόμενος ἐσύλα τεύχεα Il. 11.110. Cf. Il. 23.870, Il. 24.322 : Od. 9.101, Od. 15.60.

    Sim. of the eager motion of a ship : νηῦς ἠπείρῳ ἐπέκελσε σπερχομένη Od. 13.115.

  • 4

    Intrans. for reflexive, of wind, to rush, blow furiously : ὁπότε σπέρχοιεν ἄελλαι Od. 3.283. Cf. Il. 13.334.

σπέρχω pass.,

• 1be stung, irritated ἀλλὰ θεῶν βασίλεα σπερχθεῖσα θυμῷ πέμπε δράκοντας ἄφαρ N. 1.40

σπέρχω , mid. opt. 3 pl. σπερχοίατ(ο): speed, drive fast, intrans. and mid. (freq. the part.), ἄελλαι, ἐρετμοῖς, ναῦς, Il. 13.334, Od. 13.22, 115.

σπέρχω .σπέρχω,

• • Ito set in rapid motion:—Pass. to be in haste to do a thing, c. inf., Il.; σπ. ἐρετμοῖς to hasten with oars, to ply them rapidly, Od.: part. σπερχόμενος as adv., in haste, hastily, hurriedly, Hom., Eur.
  • • 2metaph. to be hasty and angry, Il., Hdt.; μὴ σπέρχου be not hasty, Eur.
  • IIintr. = Pass., ὅτε σπέρχωσιν ἄελλαι when storms are driven rapidly, Hom.