σποδέω

σποδέω,

• pound, smite, crush, τοὺς καδίσκους συγκεραυνώσω σποδῶν Cratin. 187, cf. Ar. Nu. 1376, Ra. 662, Av. 1016; σ. τοῖς κονδύλοις Id. Lys. 366, cf. ἀπο-, κατα-σποδέω:—Pass., νιφάδι . . σποδούμενος pelted by the storm, E. Andr. 1129; σ. πρὸς πέτρας dashed against the rocks, Id. Hipp. 1238: abs., στρατὸς κακῶς σ. handled roughly, in sorry plight, A. Ag. 670.
• • II= βινέω, Ar. Ec. 942, 1016:—Pass., of the woman, ib. 908, Th. 492; of boys, Id. Ec. 113.
  • III eat greedily, devour, Id. Pax 1306; ὀβελίαν Pherecr. 55; cf. παίω III. (There is no indication of any connexion of this Verb with σποδός, except perh. in Cratin. l.c.)

σποδέω, eigtl. die Asche od. den Staub abkehren, abstäuben, abklopfen, übh. abtreiben, wegnehmen u. dgl.; Aesch. sagt στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου, das übel zugerichtete, aufgeriebene Heer, Ag. 656 ; σποδούμενος κάρη πρὸς πέτρας, mit dem Kopfe gegen die Felsen geschlagen, Eur. Hipp. 1238 ; Ar. vrbdt κἄπειτʼ ἔφλα μεκ ἀσπόδει κἄπνιγε, Nub. 1376 ; ὁμοθυμαδὸν σποδεῖν ἅπαντας τοὺς ἀλαζόνας δοκεῖ, Av. 1016, Schol. συντρίβειν ; Lys. 336, Ran. 661 u. öfter ; auch pass., νεανίσκοι ὅσοι πλεῖστα σποδοῦνται, Eccl. 113, Schol. κινοῦνται ; auch im obszönen Sinne = βινέω, Eccl. 908, vgl. Thesm. 492 u. Luc. Catapl. 12. – Cratin. bei Ath. XI.494c sagt συντρίψω γὰρ αὐτοῦ τοὺς χόας, καὶ τοὺς καδίσκους συγκεραυνώσω σποδῶν.

σποδέω

• 1pound χεράδει σποδέων fr. 327.

σποδέω Deriv. uncertain.

• to pound, smite, crush, Ar.:—Pass., σποδούμενος νιφάδι pelted by the storm, Eur.; πρὸς πέτρας σπ. dashed against the rocks, Eur.; absol., στρατὸς κακῶς σπ. handled roughly, in sorry plight, Aesch.