σπογγιά
σπογγιά, a sponge
σπογγ-ιά (also σφογγιά, Ar. Ra. 482, 487), Ion. σπογγιή, ἡ,
- = σπόγγος, sponge, Ar. ll.cc., Arist. HA 616a24, Aret. SD 1.10; σπογγιᾶς μαλακώτερον τὸ πρόσωπον Com.Adesp. 125; σπογγιᾶς ἔπαινος, said of a toper, Aeschin. 2.112. (οἱ Ἀττικοὶ τὴν σπογγίαν σπογγιάν (καλοῦσι) Greg.Cor.p.148 S., cf. Suid.)
σπογγιά, ᾶς (ἡ) éponge, Ar. Ran. 482, 487 ; Arstt. H.A. 9, 14, 3 ; Eschn. 42, 40, etc. ||
➳ Ion. -ίη, Hpc. 466, 17 ; Arét. Caus. m. diut. 1, 10.
Étym. σπόγγος.
σπογγιά, ἡ, wie σπόγγος, der Schwamm ; Ar. Ran. 483, 488 ; Plut. oft u. a.Sp.; ion. auch σπογγίη betont, Schaefer Greg.Cor. p. 148.
σπογγιά, ἡ,
= σπόγγος
- a sponge, Ar.