σποδιά

σποδ-ιά, Ion. σποδ-ιή, ἡ,

• heap of ashes, ashes, Od. 5.488, E. Cyc. 615 (lyr.), Pl.Com. 173.9, LXX Le. 4.12; σ. οἰναρέη ashes of vine-twigs, Hp. Mul. 2.195; σποδιῇ κεχριμένος prob. in Call. Dian. 69; freq. in Epitaphs, AP 7.279, 435 (Nicand.); διψὰς σ. ib. 9.549 (Antiphil.); scoria, dross of metals, Dsc. 5.126.

σποδιά, ἡ, ion. σποδιή, der Aschenhaufen, die Asche ; δαλὸν σποδιῇ ἐνέκρυψε μελαίνῃ, Od. 5.488 ; vgl. Eur. Cycl. 610 ; oft in der Anth.: διψάς, Antiphil. 39 IX.5491 ; πῦρ ὑπὸ τῇ σποδιῇ κεκρυμμένον, Callim. (XII.139), wie oft übertr., μέλαινα, Ep.adesp. 482 (VII.10), ψυχρή, 670 (VII.279), u. sonst.

σποδιά, Ionic -ιή, ἡ, σποδός

• • Ia heap of ashes, ashes, Od., Eur.
  • IImetaph., = σποδός III, Anth.