σποδίζω

σποδ-ίζω,

• roast or bake in ashes, μύρτα καὶ φηγοὺς πρὸς τὸ πῦρ σ. Pl. R. 372c; ἤ με κεραυνῷ . . σπόδισον burn me to ashes, Ar. V. 329; σ. τὰς τρίχας singe, D.S. 3.25.
• • II intr., to be ash-coloured, Dsc. 5.152.
  • III dub. l. in Cratin. 219 (σπύρθιζε cj. Kock).

σποδίζω, in der Asche rösten, μύρτα καὶ φηγοὺς σποδιοῦσι προς τὸ πῦρ, Plat. Rep. II.372c ; zu Asche brennen, ἤ με κεραυνῷ σπόδισαν ταχέως, Ar. Vesp. 329 ; τὰς τρίχας, absengen, DS. 3.24 ; – aschfarbig sein (?).

σποδίζω, σποδός

• to roast or bake in the ashes, burn to ashes, Ar., Plat.