σπουδαστέος
σπουδαστέος, to be sought for zealously
σπουδασ-τέος, α, ον,
- to be sought for zealously, X. Lac. 7.3.
- II σπουδαστέον, one must bestir oneself, be earnest or anxious, περί τινος E. IA 902 (troch.); ἐπί τινι Pl. R. 608a; ὑπέρ τινος Isoc. 6.91; ὅπως . . Arist. EN 1098b5: so pl., -αστέα περί τι Hierocl. p.62 A.
σπουδαστέος, α, ον, qu’il faut rechercher, Xén. Lac. 7, 3 ; au neutre, Eur. I.A. 902 ; Plat. Rsp. 608a ; Isocr. 135a ; avec ὅπως, Arstt. Nic. 1, 7, 21.
Étym. vb. de σπουδάζω.
σπουδαστέος, η, ον,
verb. adj. of σπουδάζω
- Ito be sought for zealously, Xen.
- IIσπουδαστέον, one must bestir oneself, be earnest or anxious, Eur., etc.