σταχυόθριξ
στᾰχῠό-θριξ, τρῐχος, ὁ, ἡ,
- = foreg., νάρδος AP 4.1.43 (Mel.).
σταχυό·θριξ, τριχος (ὁ, ἡ) [ᾰῐχ] à la chevelure d’épis, couronné d’épis, Anth. 4, 1, 43.
Étym. στ. θρίξ.
σταχυόθριξ, -τριχος, Beiwort von νάρδος, deren Blätter Aehren bilden, Mel. 1.43 (IV.1).