στρεβλότης
στρεβλότης, crookedness
στρεβλ-ότης, ητος, ἡ,
- being twisted, crookedness, τῆς αἰχμῆς Plu. Mar. 25; καμπαῖς καὶ στρεβλότησι, of roads in an ant-heap, Id. Sollert. 2.968b.
- II frowardness, perversity, Aq., Thd. Pr. 4.24, Aq., Al. ib. 6.14.
στρεβλότης, ητος (ἡ)
1 détours tortueux, Plut. M. 968a ; fig. Aqu. Prov. 6, 14 ||
2 courbe (d’un glaive) Plut. Mar. 25.
Étym. στρεβλός.
στρεβλότης, ητος, ἡ, das Gedrehtsein, die Krümmung ; αἰχμῆς, Plut. Mar. 15 ; Ggstz von εὐθύτης, S.Emp. adv.phys. 2.272.
στρεβλότης, ητος, ἡ,
- crookedness, Plut.