στρέβλη

στρέβλη, ἡ, (στρεβλός)

• winch used in ship-building, A. Supp. 441 (pl.= τὰ ξύλα τῶν νεῶν ἐν οἷς διασφηνοῦνται γομφούμενα (sic, fort. -μεναι), Hsch.).
• • • 2 in pl., the twisted cords in a mechanical toy, the untwisting of which releases the motive power, Arist. MA 701b3, 9.
    • 3 clothes-press, prob. worked by a screw, Plu. Frig. 2.950a.
    • 4 part of a filter, τὸν τρυγώδη διὰ σάκκου καὶ στρέβλης ἠθεῖν οἶνον Phot. s.v. σακίζειν.
  • II an instrument of torture, Plb. 18.54.7, LXX 4 Ma. 7.4, J. AJ 19.1.6, Luc. Nec. 14, etc.
  • • 2 torture, λύπας, μερίμνας, ἁρπαγάς, στρέβλας, νόσους Diph. 88, cf. PTeb. 789.15 (ii B.C.), D.S. 13.86 (pl.), Phld. Rh. 1.234 S.; ζημίαι καὶ σ. ib. 2.152 S. (pl.).

στρέβλη, ἡ, eigtl. fem. von στρεβλός, ein Werkzeug zum Drehen, Winde, Rolle, Walze ; σκάφος στρέβλαισιν ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένον, Aesch. Suppl. 436 ; Plut. prim.frig. 13. – Bes. ein Folterwerkzeug, Sp., wie Pol. 18.37.7.