στρέμμα
στρέμμα, a wrench, strain, sprain
στρέμμα, ατος, τό,
- that which is twisted, thread, στυππίου LXX Jd. 16.9.
- 2 twist, roll, = στρεπτός II.2, Hsch.
- II wrench, strain, sprain, Hp. Off. 23; κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα D. 2.21, 11.14, cf. Dsc. 1.85, Gal. 10.890.
- III conspiracy, band of conspirators, συνέστρεψε στρέμματα LXX 4 Ki. 15.30 (cod. B).
στρέμμα, ατος (τὸ)
1 déboîtement, luxation, Hpc. Off. 748 ; Dém. 24, 6 ; 156, 1 ||
2 torsion, entrelacement, Spt. Jud. 16, 9 ; p. anal. torsion des intestins, c. à d. colique, Diosc. 2, 152.
Étym. στρέφω.
στρέμμα, τό, das Gedrehte, das verrenkte Glied, Dem. 2.21 ; bei B.A. 302 ἡ στρογγύλου ἕλκους οὐλή erkl.
στρέμμα, ατος, τό,
στρέφω
- a wrench, strain, sprain, Dem.