στρηνιάω
στρηνιάω, to run riot, wax wanton
στρηνιάω,
- run riot, wax wanton, Antiph. 82, Sophil. 6, Diph. 132, Lyc. Fr. 1.2, Apoc. 18.7, 9, PMeyer 20.23 (iii A.D.);= gerrio, gestio, Gloss.; cf. Phryn. 357.
στρηνιάω-ῶ :
1 être orgueilleux, insolent, Antiph. (Com. fr. 3, 44) ; Diph. (Com. fr. 4, 429); NT. Apoc. 18, 7 et 9 ||
2 vivre dans la mollesse, Sophil. (Com. fr. 3, 582).
Étym. στρῆνος.
στρηνιάω, überkräftig sein, übermütig sein, oft in der neuen Komödie, für τρυφάω, zuerst Antiphan. bei Ath. III.127d ; Diphil. in B.A. 113 ; NT ; vgl. Lobeck Phryn. 384.
στρηνιάω
from στρηνής
στρηνιάω,
fut. -άσω
- to run riot, wax wanton, NTest.