στροβητός
στροβητός, wheeled round
στροβ-ητός, ή, όν,
- wheeled round or about, Luc. Trag. 12. Adv. -τῶς Hsch.
στροβητός, ή, όν, entraîné par un mouvement tournant, Luc. Trag. 12.
Étym. vb. du préc.
στροβητός, herumgedreht, gewaltsam bewegt, Luc. Tragod. 199.