στροβίλινος
στροβίλινος, of a pine-cone
στροβῑλ-ινος, η, ον,
- of a pine-cone, ῥητίνη Dsc. 1.71, Gal. 6.288; cf. στροβιλεϊνόν.
στροβίλινος, η, ον [ῑῐ] de pomme de pin, Diosc. 1, 92.
Étym. στρόβιλος.
στροβίλινος, von Fichtenzapfen, von der Fichte, Diosc.