στρουθίον
στρουθίον, dim. of στρουθός, sparrow
στρουθ-ίον, τό,
- Dim. of στρουθός I, Anaxandr. 7, Arist. HA 539b33, 613a29, LXX To. 2.10, Ps. 10(11).1, al., Ev.Matt. 10.29, Gal. 6.435; τὸ σ. ἡ συκαλίς Id. 15.882; στρουθίν, Gloss.
- II στρούθιον, v. στρούθειος III.
1 στρουθίον, ου (τὸ) petit moineau, Anaxandr. (Com. fr. 3, 164) ; Arstt. H.A. 5, 2, 4 ; 9, 7, 10 ; Ath. 571e, 654b ;.
Étym. στρουθός.
2 στρουθίον, ου (τὸ) c. στρούθειον 1, Th. H.P. 2, 2, 5.
στρουθίον, τό,
1) dim. von στρουθός, Arist. H.A. 5.2, 9.7 ; Sperling, NT, z.B. Ev. Matth. 10.29.
2) sc. ῥιζίον, Seifenkraut, zum Reinigen der Wolle gebraucht, βαφικὴ βοτάνη, Luc. Alex. 12 ; Theophr. u. Diosc.
3) στρουθία od. στρούθια μῆλα, auch στρούθειον, Birnquitte, nach Galen., sanit. tuend., τὰ Κυδωνίων μήλων τὰ μείζω καὶ ἡδίω καὶ ἧττον στρυφνά, ἃ στρούθια καλοῦσιν οἱ κατὰ τὴν ἡμετέραν Ἀσίαν Ἕλληνες ; so auch Theophr. u. Diosc.
1) dim. von στρουθός, Arist. H.A. 5.2, 9.7 ; Sperling, NT, z.B. Ev. Matth. 10.29.
2) sc. ῥιζίον, Seifenkraut, zum Reinigen der Wolle gebraucht, βαφικὴ βοτάνη, Luc. Alex. 12 ; Theophr. u. Diosc.
3) στρουθία od. στρούθια μῆλα, auch στρούθειον, Birnquitte, nach Galen., sanit. tuend., τὰ Κυδωνίων μήλων τὰ μείζω καὶ ἡδίω καὶ ἧττον στρυφνά, ἃ στρούθια καλοῦσιν οἱ κατὰ τὴν ἡμετέραν Ἀσίαν Ἕλληνες ; so auch Theophr. u. Diosc.
Strong 4765
dimin. of στρουθός
a sparrow: Mt 10:29, 31, Lk 12:6, 7.†