στυφοκόπος
στυφοκόπος, striking with a stick
στῠφοκόπος, ὁ,
- = ὀρτυγοκόπος, player of the game described by Phot., Suid. s.h.v., Ar. Av. 1299 (στυφοκόμπου codd. and Sch., but cf. Poll. 7.136, 9.107: Dionysius ap. Sch. Ar. read (or conjectured) ὀρτυγοκόμπου: στυφοκόμπος = ὁ μάχιμος ἀλεκτρυών acc. to Hsch.).
στυφο·κόπος, ος, ον [ῠ] qui frappe avec un bâton, ou στυφόκοπος, frappé de coups de bâton, Ar. Av. 1299.
Étym. στύπος, κόπτω.
στυφοκόπος, mit dem Stocke schlagend, wie man für στυφοκόμπος bei Ar. lesen will. Nach Poll. 7.136 = ὀρτυγοκόπος.
στυφοκόπος
στῠφο-κόπος, ον,
στύπος, κόπτω
- striking with a stick; used, like ὀρτυγοκόπος, of a game, in which they put quails in a ring, and hit them with little sticks; if a quail ran out of the ring, it was beaten, Ar.