στυπτικός
στυπτικός, astringent
στυπτικός, ή, όν, (στύφω)
- astringent, Diocl. Fr. 130, Thphr. Od. 21, Dsc. 1.30.3 (Comp.), Ath.Med. ap. Orib. inc. 23.27, Plu. QConv. 2.624e, Sor. 1.61, Gal. 6.426, Antyll. ap. Orib. 10.24.6; τὰ σ. astringents, Hp. Aph. 7.37, Theo Sm. p.14H. Adv. -κῶς Paul.Aeg. 3.18.
στυπτικός, ή, όν :
1 de saveur âcre, Diosc. 1, 168 ||
2 astringent, Hpc. Aph. 1259 ||
Cp. -ώτερος, Diosc. l. c.
Étym. στύφω.
στυπτικός, von zusammenziehendem, herbem Geschmacke, übh. zusammenziehend, verdichtend, verstopfend, Sp., bes. Medic.