συγκαθαιρέω
συγκαθαιρέω, to put down together, to join in putting down
συγκαθαιρέω, Ion. συγκατ-,
- put down together, join in putting down, τὸν βάρβαρον Th. 1.132; τὴν ἐκείνων δύναμιν Id. 6.6; τοὺς κρατοῦντας Id. 8.46.
- 2 take down with others, ἐκείνην τοῖς ὑπηρέταις συγκαθεῖλε with their help took down her body, Plu. Agis 20; σορτίον σ. help to take it off, opp. συνανατιθέναι, Pythag. ap. Porph. VP 42, cf. D.L. 8.17.
- II win with any one, πέντε σφι ἀγῶνας τοὺς μεγίστους σ. Hdt. 9.35.
συγ·καθαιρέω-ῶ (f. -καθαιρήσω, ao. -καθεῖλον, etc.) [ᾰ]
1 abattre ou détruire avec ou ensemble, acc. Thc. 1, 132 ; 6, 6 ; 8, 46 ||
2 déposer avec l’aide de qqn, Plut. Agis 20 ||
3 aider qqn à déposer, acc. Pythag. (Porph. V. Pyth. 42) ||
4 fig. aider à venir à bout de, acc. Hdt. 9, 35 ||
➳ Ion. συγκαταιρέω Hdt. l. c.
1. samen met ... neerhalen,
2. overdr. samen ten val brengen, verslaan:
συγκαθαιρέω, ion. συγκαταιρέω (s. αἱρέω), mit od. zugleich herunternehmen, einreißen, zerstören, Thuc. 1.90, 6.6 ; übh. Etwas mit unternehmen, τινί, ἀγῶνας μεγίστους, Her. 9.35.
συγκαθαιρέω
Ionic συγκατ
fut. ήσω
aor2 συγκαθεῖλον
- Ito put down together, to join in putting down, τὸν βάρβαρον Thuc.
- IIto accomplish a thing with any one, τί τινι Hdt.