συγγραφικός
συγγραφικός, given to writing
συγγρᾰφ-ικός, ή, όν,
- given to writing, esp. prose works, ποιητικὸς ἢ ξ. Luc. Merc.Cond. 35, cf. Jul. Or. 7.205b; of or in prose composition, δεινότης Luc. Pisc. 23; ἀρετὴ καὶ κακία Id. Hist.Conscr. 42; -ώτερον εἶδος more suited to prose, Men.Rh. p.411 S. Adv., -κῶς ἐρεῖν speak like a book, i.e. with great precision, Pl. Phd. 102d; opp. ὑπομνηματικῶς, Gal. 18(1).529.
συγγραφικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne la rédaction d’un ouvrage, particul. d’un ouvrage en prose, Luc. M. cond. 35, Pisc. 23, etc. ||
Cp. -ώτερος, Rhét. 9, 279 W.
Étym. συγγραφή.
συγγραφικός, ή, όν, zum Schreiben eines Buches, eines Kontraktes gehörig, Luc. hist.conscr. 42, Pisc. 23 ; – συγγραφικῶς ἐρεῖν, mit der buchstäblichen Genauigkeit eines Kontraktes sprechen, Plat. Phaed. 102d.
συγγραφικός
from συγγρᾰφή
συγγρᾰφικός, ή, όν
- given to writing, esp. in prose, Luc. adv., συγγραφικῶς ἐρεῖν to speak like a book, i. e. with great precision, Plat.