συγκατάστασις
συγκατάστασις, a falling in with so as to fight
συγκατά-στᾰσις, εως, ἡ,
- a falling in with so as to fight, Plb. 4.12.8; pl., Id. 38.11.5; σ. τῶν θηρίων a conflict with animals, Id. 4.8.9 (where Suid. συγκατάσπασις).
συγκατάστασις, εως (ἡ) [στᾰ] engagement, combat, Pol. 4, 8, 9.
Étym. συγκαθίστημι.
συγκατάστασις, ἡ, das Zusammengeraten zum Kampf, τῶν θηρίων, der Kampf mit Tieren, Pol. 4.8.9.