συμπαράκειμαι
συμπαράκειμαι, to be adjacent
συμπαρά-κειμαι,
- to be adjacent, Epicur. Ep. 2 p.49 U., Plb. 6.53.8, Judeich Altertümer von Hierapolis 348:—Gramm., -κειμένη θέσις ῥημάτων καὶ ὀνομάτων of verbs and substantives, as ἱδρῶθʼ ὃν ἵδρωσα, Eust. 477.42.
συμ·παράκειμαι, se trouver ensemble auprès, Epic. (DL. 10, 107).
συμπαράκειμαι, (κεῖμαι), mit od. zugleich dabei, daneben liegen ; Epicur. bei DL. 10.107 ; Eust.