συναποσβέννυμι
συναποσβέννυμι, to put out with
συναπο-σβέννῡμι,
- put out, extinguish with or together, ὄμμασι (sight) πνοιήν (breath) AP 7.367 (Antip. Thess.); τῇ περιγραφῇ τῆς χρείας [ἡ φύσις] συναπέσβεσε τὸ ἔργον (sc. τὴν κάθαρσιν) Sor. 1.28; σ. τὰς ψυχάς Them. Or. 4.59d:—Pass., with aor. -έσβην, pf. -έσβηκα, to be put out together, D.S. 37.2.14, Plu. Marc. 24, etc.; πυρσὸς συναπέσβετο λύχνῳ AP 5.278 (Paul.Sil.).
συν·αποσβέννυμι :
1 tr. (aux temps autres que l’ao. 2, le pf. et le pl. q. pf.) éteindre avec ou en même temps, Anth. 7, 367 ; fig. Thém. 59d, etc. ||
2 intr. (à l’ao. 2 συναπέσβην, au pf. συναπέσβηκα, et au pass.) s’éteindre avec, dat. DS. Exc. 541, 22 ; Plut. Marc. 24, etc. ||
Moy. (ao. 2, 3 sg. συναπέσβετο) Anth. 5, 279.
συναποσβέννυμι, [ῡ], (σβέννυμι), mit od. zugleich auslöschen, ausgehen lassen, συναπέσβεσε πνοιήν, Antip.Thess. 64 (VII.367), – τῇ ῥώμῃ μαραινομένῃ συναποσβῆναι τὸν πόλεμον, Plut. Marcell. 24.
συναποσβέννυμι
fut. -σβέσω
aor2 act. -έσβην
perf. -έσβηκα
- to put out with or together, τί τινι Anth.:—Pass., with aor2 act. -έσβην, perf. -έσβηκα, to be put out together, Plut.