συνδυάς
συνδυάς, paired
συνδῠ-άς, άδος, ἡ,
- paired, σ. [ἄλοχος] oneʼs wedded wife, E. Alc. 473 (lyr.).
συν·δυάς, άδος [ᾰδ] adj. f. unie à un autre, Eur. Alc. 473.
συνδυάς, άδος, ἡ, gepaart ; ἄλοχος Eur. Alc. 476.
συνδυάς
συν-δυάς, άδος,
δύο
- paired, σ. ἄλοχος oneʼs wedded wife, Eur.