σύνδουλος
σύνδουλος, a fellow-slave
σύνδουλ-ος, ὁ, ἡ,
- fellow-slave, masc., E. Ion 1109, Ar. Pax 745 (anap.), Theopomp.Com. 32.8, Lys. Fr. 331 S., Herod. 5.56, Ev.Matt. 18.29, etc.; fem., Hdt. 2.134, E. Med. 65, etc.; also fem. συνδούλη, Hdt. 1.110, Babr. 3.6.
- 2 metaph. in NT, Ep.Col. 1.7, Apoc. 6.11, al. (The statement of Moer. p.273 P., ὁμόδουλος Ἀττικῶς, σύνδουλος Ἑλληνικῶς, is incorrect: Poll. 3.82 distinguishes σ. ‘slave of the same master’ fr. ὁμόδουλος ‘companion in slavery’.)
σύνδουλος, ου (ὁ, ἡ) compagnon d’esclavage, au masc. Eur. Ion 1109 ; Ar. Pax 745, etc. ; au fém. Hdt. 1, 110 ; 2, 134 ; Eur. Med. 65, etc. ||
➳ Fém. συνδούλη, Babr. f. 3, 6.
Étym. σ. δοῦλος.
σύνδουλος, mitdienend, Mitsklave ; Eur. Ion 1109 ; Ar. Pax 729 ; Her. öfter, auch ἡ σύνδουλος, Mitsklavin, 2.134.
σύνδουλος
σύν-δουλος, ὁ, ἡ,
- a fellow-slave, Hdt., Eur., etc.: a special fem. συνδούλη in Babr.