συστρεμματάρχης Save Bailly 2024 Pape συστρεμματάρχης, ου (ὁ) [μᾰ] commandant d’un corps de 1 024 hommes (v. le préc.) Arr. Tact. 16, 3. Étym. σύστρεμμα, ἄρχω. συστρεμματάρχης, ὁ, Anführer einer Rotte von zweitausend Mann, Arr. tact.