τίγρις
τίγρις, a tiger
τίγρῐς, ἡ, Philem. 47, Plu. Coniug. 2.144d, also ὁ, Alex. 204, Arist. HA 607a4, Thphr. HP 5.4.7: gen. τίγριος Arist. and Thphr. ll. cc.; τίγριδος Opp. C. 3.340; acc. τίγριν: pl. nom. τίγρεις, and τίγριδες D.C. 54.9, 76.7; τίγριες Opp. C. 1.323; τίγρητες Ar.Byz. Epit. 95.10 (acc. to Choerob. in Theod. 1.160 H. the river-name is both Τίγρης -ητος and Τίγρις -ιδος):—
- tiger, Felis tigris; Seleucus sent one to Athens, ὁ Σελεύκου τίγρις Alex. l.c., cf. Philem. l.c.
τίγρις (ὁ, ἡ) tigre, tigresse, se décline d’après trois thèmes :
1 th. τιγρι- : gén. τίγριος, Arstt. H.A. 8, 28, 14 ; Th. H.P. 5, 4, 7 ||
2 th. τιγρε- au pl. : acc. τίγρεις, Plut. M. 144d, 167c ||
3 th. τιγριδ- : gén. τίγριδος, DC. 70, 9 ; 76, 7.
τίγρις, ιδος, ion. ιος, welche Form auch bei den besten Attikern gebräuchlicher war, ἡ, seltener, aber vielleicht älter, ὁ, der Tiger ; das masc. hat Alexis bei Ath. XIII.590b ; Arist. H.A. 8.28 u. Theophr.
τίγρις
- a tiger, unknown in Greece till after Alexanderʼs time.