ταλασίφρων
ταλασίφρων, patient of mind, stout-hearted
τᾰλᾰσίφρων, ονος, ὁ, ἡ, (*τλάω)
- patient of mind, stout-hearted, ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν Il. 4.421; mostly as epith. of Odysseus, 11.466, Od. 1.87, 129, al., Hes. Th. 1012; δμῶες τ. Theoc. 24.50.
ταλασί·φρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰᾰ] à l’âme courageuse, Il. 4, 421 ; 11, 466 ; Od. 1, 87, 129 ; 3, 84, etc. ; Hés. Th. 1012 ; Thcr. Idyl. 24, 50.
Étym. *τλάω, φρήν.
ταλασίφρων, ονος, mit duldender, ausharrender Seele, mit wagendem, kühnem Geiste, unerschrocken, mutig ; bei Hom. gewöhnliches Beiwort des Odysseus, Il. 11.466 u. oft in der Od.; eben so bei Hes. Th. 1012 ; ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν, Il. 4.421.
ταλασίφρων
-ονος
[ταλασι-, τλάω + φρήν.]
Stout-hearted, steadfast in mind.
Epithet of Odysseus Il. 11.466: Od. 1.87=Od. 5.31, Od. 4.241, Od. 17.34, Od. 18.311, etc.
Absol. Il. 4.421.
ταλασίφρων (root ταλ, φρήν): stouthearted; epith. esp. of Odysseus.
ταλασίφρων
τᾰλᾰσί-φρων, ονος, ὁ, ἡ,
*τλάω, φρήν
- patient of mind, stout-hearted, Il.; epith. of Ulysses, Hom.