τάλας
τάλας, τάλας τάλαινα τάλαν, wretched, unhappy (adjective)
- suffering, wretched, ξεῖνε τάλαν Od. 18.327, etc.; ὦ τάλας ἐγώ S. OC 1338, 1401, Aj. 981; ὦ τάλαινʼ ἐγώ A. Ch. 743; ὦ τάλαν S. Ph. 1196 (lyr.): c. gen. causae, οἲ ʼγὼ τάλαινα συμφορᾶς κακῆς A. Pers. 445, cf. 517; τάλαινʼ ἐγὼ τῆς ὕβρεος Ar. Pl. 1044: sts. in bad sense, τάλαν wretch! Od. 19.68: but in Com., τάλαινα poor dear! as a sort of coaxing address, Ar. Lys. 910, 914; so ὦ τάλαινα Id. Ec. 242.
- 2 in Trag. also of things, sorry, wretched, μόχθοι A. Ch. 1069 (anap.); παρακοπά Id. Ag. 223 (lyr.); πάθος Id. Th. 988 (lyr.); νηδύς S. OC 1263; αὔλιον Id. Ph. 1088 (lyr.); συμφορά, νόσος, Id. El. 1179, Tr. 1084; ἔρις, φυγά, E. Hel. 248 (lyr.), Ph. 1710 (lyr.): Sup. τᾰλάντατος, η, ον, Ar. Pl. 684, 1046, 1060, Pl. Cra. 395e.--Poet. word, used by X. Cyr. 4.6.5, Ph. 2.239, Arr. Epict. 2.16.20, Plu. Ant. 79, al., Luc. DMeretr. 10.3.
- II Τάλας, ὁ, a constellation (θεός τις κατακέφαλα κείμενος) rising with Sagittarius, Cat.Cod.Astr. 7.207. [τᾰλᾱς A. Pr. 158 (anap.), S. (v. supr.), Ar. Ach. 163, 1192, Pax 79, Av. 1494, Pl. 930; Dor. also τᾰλᾰς Theoc. 2.4, AP 9.378 (Pall.): voc. τάλᾰν Thgn. 512, S. Ph. 1196 (lyr.), Ar. Ec. 658, 1005 (both anap.).]
[Theocr. 2.4 ist in τάλας die letzte Silbe kurz gebraucht.]
[ταλα-, τλάω.]
Voc. τάλαν in passages cited.
Wretched, miserable.
In abuse: ξεῖνε τάλαν Od. 18.327.
Absol.: ἔξελθε, τάλαν (wretch !) Od. 19.68.
- 1wretched ὦ τάλας ἐφάμερε fr. 157.
- suffering, wretched, Lat. miser, Od., Trag.; ὦ τάλας ἐγώ Soph.; ὦ τάλαινʼ ἐγώ Aesch.; ὦ τάλαν Soph.;—c. gen. causae, τάλαινʼ ἐγὼ τῆς ὕβρεως wretched that I am for this insolence, Ar.:—in bad sense, τάλαν wretch! Od.—comp. ταλάντερος, η, ον· Sup. ταλάντατος, η, ον, Ar. ταλᾱς; Doric also ταλας: voc. τάλαν.
-
…ἡ πᾶσα βλάβη, ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος. ἐγὼ δʼ Ὀρέστην τῶνδε προσμένουσʼ ἀεὶ παυστῆρʼ ἐφήξειν ἡ τάλαινʼ ἀπόλλυμαι. μέλλων γὰρ ἀεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσας τέ μου καὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν. ἐν οὖν τοιούτοις…
Sophocles, Electra
-
…. αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι. σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει. σιγῶ · σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον. τοῦτʼ ἀντʼ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν .…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς. θαλασσόπλαγκτα δʼ οὔτις ἄλλος ἀντʼ ἐμοῦ λινόπτερʼ ηὗρε ναυτίλων ὀχήματα. τοιαῦτα μηχανήματʼ ἐξευρὼν τάλας βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμʼ ὅτῳ τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ. πέπονθας αἰκὲς πῆμʼ · ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…; ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆ σημεῖʼ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ. τίνʼ, ὦ τάλαινʼ, ἔχουσα πίστιν ; ἐς τί μοι βλέψασα θάλπει τῷδʼ ἀνηκέστῳ πυρί ; πρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά…
Sophocles, Electra
-
…πάντα σοῦ θανόντος ηὑρόμην. οἴμοι, τί δράσω ; πῶς σʼ ἀποσπάσω πικροῦ · τοῦδʼ αἰόλου κνώδοντος, ὦ τάλας, ὑφʼ οὗ φονέως ἄρʼ ἐξέπνευσας ; εἶδες ὡς χρόνῳ ἔμελλέ σʼ Ἕκτωρ καὶ θανὼν ἀποφθίσειν ; σκέψασθε, πρὸς…
Sophocles, Ajax
-
…Ἀχέροντα πλεύσας ἥσυχος γενήσομαι. ὦ πάτερ, ἐγὼ δὲ σοῦ στερεῖσα φεύξομαι. τί μʼ ἀμφιβάλλεις χερσίν, ὦ τάλαινα παῖ, ὄρνις ὅπως κηφῆνα πολιόχρων κύκνος ; ποῖ γὰρ τράπωμαι πατρίδος ἐκβεβλημένη ; οὐκ οἶδα, τέκνον · μικρὸς…
Euripides, Bacchae
-
…χθονὸς Ἕκτωρ τʼ ἀδελφὸς οὑμὸς εὐτύχει δορί, καλῶς παρʼ ἀνδρὶ Θρῃκὶ πατρῴῳ ξένῳ τροφαῖσιν ὥς τις πτόρθος ηὐξόμην, τάλας · ἐπεὶ δὲ Τροία θʼ Ἕκτορός τʼ ἀπόλλυται ψυχή, πατρῴα θʼ ἑστία κατεσκάφη, αὐτὸς δὲ βωμῷ πρὸς θεοδμήτῳ…
Euripides, Hecuba
-
…Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε ; πάρεστʼ ἐκεῖνος ἄρτι · τήνδε δʼ ἔξοδον ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει φέρειν. οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτʼ ἀνθρώπων μαθών ; τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθʼ ἡμέραν τὴν νῦν, ὅτʼ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον…
Sophocles, Ajax
-
…καιρίοισι συμφοραῖς. ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις τρίτος αὖ χειμὼν πνεύσας γονίας ἐτελέσθη. παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν μόχθοι τάλανές τε Θυέστου · δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη · λουτροδάικτος δʼ ὤλετʼ Ἀχαιῶν πολέμαρχος ἀνήρ · νῦν δʼ αὖ τρίτος ἦλθέ…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…δέ με κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας. βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον…
Aeschylus, Agamemnon