τᾶλις

τᾶλις, ιδος, ἡ,

• marriageable maiden, S. Ant. 629 (anap.), Call. Aet. 3.1.3 [Fr. 75.3 Pf.]. (Aeol. word acc. to Sch. S. l.c.: also, betrothed maiden, married woman, and bride, acc. to Hsch.)

τᾶλις, ἡ, ein mannbares Mädchen, Braut, Soph. Ant. 625 ; nach Hesych. ἡ μελλόγαμος παρθένος καὶ κατωνομασμένη τινί, οἱ δὲ γυναῖκα γαμετήν ; Phot. zitiert es auch aus Ar.

τᾶλις, ιδος, ἡ,

• a marriageable maiden, Soph. deriv. uncertain