ταμίευμα

τᾰμῐ-ευμα, ατος, τό, in pl.,

• stores, supplies, D.S. 3.16.
• • II = sq. 1, X. Oec. 3.15.

ταμίευμα, τό, das was Einer zu verwalten hat, der Vorrat ; DS. 3.16 u. a.Sp.; = ταμίευσις, δαπανᾶται τὰ πλεῖστα διὰ τῶν τῆς γυναικὸς ταμιευμάτων, Xen. Oec. 3.15.

ταμίευμα τᾰμίευμα, ατος, τό, = ταμιεία, Xen.