τάμνω

τάμνω, v. τέμνω.

τάμνω, ep. u. ion. Form statt τέμνω, Hom, Hes. u. Her.

τάμνω (τάμνων, -οισαι; -ειν: aor. τᾰμον; τᾰμών: pass. pf. τέτμανθʼ coni.)

• • a cut up μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη (sc. σε) O. 1.49
  • b cut, carve γέγαθε Πηλεὺς ἄναξ, ὑπέραλλον αἰχμὰν ταμών N. 3.33
  • c cut, stab ἴστε μὰν Αἴαντος ἀλκάν, φοίνιον τὰν ὀψίᾳ ἐν νυκτὶ ταμὼν περὶ ᾧ φασγάνῳ μομφὰν ἔχει (“feriendo cruentavit,” Madvig) I. 4.36
  • d cleave water, of ships καί κεν ἐν ναυσὶν μόλον Ἰονίαν τάμνων θάλασσαν (Mommsen: τέμνων codd.) P. 3.68 met., αἵ γε μὲν ἀνδρῶν πόλλʼ ἄνω, τὰ δʼ αὖ κάτω ψεύδη μεταμώνια τάμνοισαι κυλίνδοντʼ ἐλπίδες (τὸ δὲ τάμνοισαι ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν νεῶν εἴληπται· ὥσπερ γὰρ αἱ νῆες τρέχουσιν, οὕτως καὶ αἱ τῶν ἀνθρώπων ἐλπίδες ἀνὰ πολλὰ πράγματα φέρονται Σ.) O. 12.6
  • e cut, carve μυρίαι δʼ ἔργων καλῶν τέτμανθʼ ἐκατόμπεδοι ἐν σχερῷ κέλευθοι καὶ πέραν Νείλοιο παγᾶν καὶ διʼ Ὑπερβορέους (Schr.: τέτμηνθʼ codd., def. Forssman, 158) I. 6.22
  • f decide ἐδόκησαν ἐπʼ ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τέλος O. 13.57

τάμνω , aor. τάμε, inf. ταμέειν, mid. aor. inf. ταμέσθαι, pass. perf. part. τετμημένον: cut, cut up, off, out, etc., mid. subjectively; of ‘felling’ or ‘lopping’ trees, ‘hewing’ beams, ‘marking off’ an enclosure, ‘furrowing’ the earth with the plough, ‘cutting off’ (intercepting, driving away) cattle, ‘cutting’ the waves in sailing, Il. 9.580, Il. 13.707, Il. 18.528, Il. 21.38, Od. 3.175; ὅρκια, ‘conclude’ a treaty, see ὅρκιον.