τετραετής

τετρᾰετ-ής, ές, or τετρᾰέτης, ες,

• four years old, ἐπεὰν τ. γένηται (sc. τὰ παιδία) Hdt. 4.187; τ. ἦθος ψυχῆς Pl. Lg. 793e.
• • II of four years, χρόνος Hdt. 1.199, D.H. 3.69; διάστημα Plb. 9.1.1.