τετράεδρος
τετράεδρος, having four faces
τετρά-εδρος, ον,
- having four faces, πυραμίδες Iamb. in Nic. p.93 P.: Subst. -εδρον, τό, Hero *Deff. 99, Papp. 352.12, Theol.Ar. 24.