τετραρχικός
τετραρχικός, of a tetrarch
τετραρχ-ικός, ή, όν,
- of a tetrarch, τὸ τ. γένος Str. 12.3.37.
τετραρχικός, ή, όν, qui concerne un tétrarque ou une tétrarchie, Str. 560.
Étym. τετράρχης.
τετραρχικός, ή, όν, dem Tetrarchen gehörig, ihn betreffend, Sp., wie Strab.