τετρεμαίνω
τετρεμαίνω, tremble
τετρεμαίνω, redupl. form of τρέμω, τετρεμαίνειν Ἀττικῶς, τρέμειν Ἑλληνικῶς Moer. p.365 P.; cf. τετραμαίνω.
τετρεμαίνω (seul. prés. et impf.) frissonner, Ar. Nub. 294, 374 ; Hpc. 663f ; Xénarq. (Ath. 569c).
Étym. τρέμω, avec redoubl.
τετρεμαίνω, aus τρέω gebildet, nur im praes. vorkommende verstärkte Form, zittern ; Ar. Nub. 294, 373 ; Xenarch. bei Ath. XI.483a.
τετρεμαίνω,
redupl. form of τρέμω, Ar.