τετρήμερος
τετρήμερος, of four days
τετρ-ήμερος, ον,
- of four days: μετὰ τὴν τ. (sc. ἡμέραν) after the fourth day, Arist. Pol. 1286a13, cf. PHib. 1.115.22 (iii B.C.); τεθρήμερον for four days, AP 15.40.5 (Cometas): cf. τετραήμερος.
τετρ·ήμερος, ος, ον, qui dure quatre jours, Arstt. Pol. 3, 15, 4 ; adv. τετρήμερον, Anth. 15, 40, 5, pour quatre jours.
Étym. τ. ἡμέρα.
τετρήμερος, viertägig, ion. = τεθρήμερος, Arist. Pol. 3.15.
τετρήμερος
τετρ-ήμερος, ον,
- of four days: μετὰ τὴν τετρήμερον (sc. ἡμέραν) after the fourth day, Arist.