τευχηστήρ
τευχηστήρ, an armed man, warrior
τευχ-ηστήρ, ῆρος, ὁ, (τεῦχος)
- armed man, warrior, ἄνδρες τ. A. Pers. 902 (lyr.); also τευχ-ηστής, οῦ, ὁ, ἀνήρ Id. Th. 644, cf. Call. Jov. 77, A.R. 3.415, Tryph. 534.
τευχηστήρ, ῆρος (ὁ) c. le suiv. Eschl. Pers. 901.
τευχηστήρ, ῆρος, ὁ, = τευχηστής ; ἄνδρες, Aesch. Pers. 869 ; Callim. Iov. 77.
τευχηστήρ, ῆρος, ὁ,
τεῦχος
- an armed man, warrior, Aesch.