τευχηστής Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape τευχηστής, οῦ (ὁ) homme armé, guerrier, combattant, Eschl. Sept. 644 ; A. Rh. 3, 415 ; Call. Jov. 77. Étym. τεῦχος. τευχηστής -οῦ, ὁ [τεῦχος] gewapend. τευχηστής, ὁ, Gerüsteter, Gewaffneter ; ἀνήρ, Aesch. Spt. 626 ; Ap.Rh. 3.415.