τηκτέον
τηκτέον, one must dissolve
τηκ-τέον,
- one must dissolve, φοινικίνην διʼ ἐλαίου Gal. 13.667, cf. 523.
τηκτέον, vb. de τήκω, Clém.
τηκτέον, one must dissolve