τηκτός
τηκτός, melted, molten
τηκ-τός, ή, όν,
- melted, molten, μόλυβδος E. Andr. 267.
- II capable of being dissolved, soluble, σώματα τ. καὶ ἄτηκτα Pl. Sph. 265c, cf. Arist. Metaph. 1015a10, Thphr. Lap. 4; opp. στερεός, Pl. Criti. 114e; opp. τεγκτός (q.v.), Arist. Mete. 385b12; τηκτόν, = φάρμακον τηκόμενον, Hp. VC 14.
τηκτός, ή, όν :
1 fondu, Eur. Andr. 267 ||
2 fusible, soluble, Plat. Soph. 265c ; Arstt. Metaph. 4, 6, 15 ; Plut. M. 106d ; p. opp. à στερεός, Plat. Criti. 114e ; à τεγκτός, Arstt. Meteor. 4, 9, 2, etc.(vb. du suiv.).
1. gesmolten (van lood).
2. smeltbaar (van mineralen).
τηκτός, adj. verb. von τήκω, geschmolzen, schmelzbar, σώματα τηκτὰ καὶ ἄτηκτα Plat. Soph. 265c.
τηκτός, ή, όν
verb. adj. of τήκομαι
- Imelted, molten, Eur.
- IIsoluble, Plat.