τήκω

τήκω, A. Fr. 300.5, etc., Dor. τάκω [ᾱ] S. El. 123 (lyr.), Theoc. 2.28: fut. τήξω AP 5.277 (Agath.), (συν-) E. IA 398 (troch.); Dor. 2 sg. ταξεῖς (κατα-) Theoc. Ep. 6.1: aor. ἔτηξα Hdt. 3.96, (κατ-) Od. 19.206, etc.: pf. τέτηκα, in intr. sense, Il. 3.176, etc.; Dor. τέτᾱκα E. Supp. 1141 (lyr.), (προσ-) S. Tr. 836 (lyr.): plpf. ἐτετήκειν X. An. 4.5.15:— Med., fut. τήξομαι (but in pass. sense) Hp. Flat. 12: aor. ἐτηξάμην Nic. Al. 63, 164, 350:—Pass., fut. τᾰκήσομαι LXX Le. 26.39, al., Anacreont. 10.16, (συν-) Plu. Amat. 2.752e: aor. ἐτάκην [ᾰ] E. Hel. 3, Pl. Phdr. 251b, Ti. 83a; freq. in compds. ἐξ-, ἐν-, συν-; rarely ἐτήχθην, Hp. Morb. 4.57, Pl. Ti. 61b, once in Trag., συντηχθείς E. Supp. 1029 (lyr.): pf. τέτηγμαι Plu. Cons.Apoll. 2.106d, AP 5.272 (Agath.); but in early Gr. the pf. and plpf. Pass. are supplied by the intr. Act. pf. and plpf. τέτηκα, ἐτετήκειν (v. supr.).

• • I Act., melt, melt down (trans.), of metals, Hdt. 3.96, etc.; τ. πετραίαν χιόνα A. l.c.; bring clouds down in rain, Hdt. 2.25; dissolve, Pl. Ti. 60e, 84d, Gal. 13.523, etc.
  • • 2 metaph., dissolve, cause to waste or pine away, μὴ θυμὸν τῆκε let it not melt or pine away, Od. 19.264; τίνʼ ἀεὶ τάκεις ὧδʼ ἀκόρετον οἰμωγὰν τὸν Ἀγαμέμνονα; (i.e. τί ὧδε τήκει οἰμώζουσα τὸν Ἀγ.;) S. El. 123 (lyr.); τ. βιοτάν E. Med. 141 (anap.); σῶμα Pl. R. 609c; τ. καὶ λείβει [τὸ θυμοειδές] ib. 411b; τ. ἧπαρ Call. Aet. Oxy. 2079.8 [Fr. 1.8 Pf.]; διαφορεῖν καὶ τ. [σάρκα] carry off and reduce superfluous flesh, Gal. 6.96, cf. Vict. Att. 1; ἡ ταχεῖα κίνησις τὴν θερμασίαν ἐπὶ πλέον αὐξάνουσα τήκει τὸ σῶμα Id. 15.191; ἔρωτες τήξουσιν κραδίην AP 5.277 (Agath.).
  • II Pass., with intr. pf. Act. τέτηκα, melt, be dissolved, melt away, of snow, thaw, χιὼν τηκομένη Od. 19.207; ῥέειν ἀπὸ τηκομένης χιόνος Hdt. 2.22; λευκῆς τακείσης χιόνος E. Hel. 3; ἡνίκʼ ἂν τακῇ χιών Id. Fr. 228.4; τὴν χιόνα τετηκέναι X. An. 4.5.15; of metals, ἐτήκετο κασσίτερος ὥς Hes. Th. 862; σίδηρος . . πυρὶ κηλέῳ τήκεται ib. 866; also τετηκότα (sc. κρέα) sodden flesh, E. Cyc. 246; ἄλφιτα πυρὶ τ. is consumed, Theoc. 2.18; τήκεται κοιλίη, merely, is relaxed, Hp. Aër. 7; of putrefying flesh, fall away, Pl. Ti. 82e; of a corpse, κατθανὼν ἐτήκετο S. Ant. 906; κηκὶς μηρίων ἐτήκετο ib. 1008; πυρὸς τετακότας σποδῷ E. Supp. 1141 (lyr.); εἰς τοῦτο τετηκυῖα resolved into . ., Pl. Ti. 85d; στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται 2 Ep.Pet. 3.12; of fat, τακείσης πιμελῆς Gal. 6.192, cf. 18(2).140; of food in the digestive organs, τήκεται μὲν ἡ πρότερον ῥηθεῖσα [πτισάνη], ἡ δʼ ἑτέρα δύστηκτός ἐστι Id. 6.784.
  • • 2 metaph., melt or waste away, pine, κλαίουσα τέτηκα Il. 3.176; τήκετο χρώς Od. 19.204; τήκετο καλὰ παρήϊα δάκρυ χεούσης ib. 208; ἐν νούσῳ . . δηρὸν τηκόμενος 5.396; τ. νούσῳ Hdt. 3.99, cf. Theoc. 1.66, 82, etc.; Ὀδυσσεὺς τήκετο was moved to tears, Od. 8.522; κλαίω, τέτηκα S. El. 283; μὴ λίαν τάκου E. Med. 159 (lyr.); ψυχὴν ἐτήκου Id. Heracl. 645, cf. El. 208 (lyr.); ἐτάκευ βασκαίνων Theoc. 5.12; τὸ κάλλος ἐτάκετο Id. 2.83; come to naught, δόξαι . . τακόμεναι κατὰ γᾶν μινύθουσιν A. Eu. 374 (lyr.); ἐπί τινι τακείς consumed for love of . ., AP 7.31 (Diosc.), cf. Luc. DMeretr. 12.1; βλέμμα τηκόμενον a languishing look, Plu. Ant. 53. (Cf. Lat. tābes, OE. þawian ‘thaw’, Slav. tajati ‘melt’.)

τήκω, fut. τήξω, trans., machen, daß Etwas zerfließt, schmelzen, bes. Metalle, Her. 3.96 ; χιόνα, Aesch. frg. 299 ; τήκει καὶ λείβει, Plat. Rep. III.411b ; καὶ διόλλυσι, X.609c, wie Tim. 83a ; Ggstz von πήγνυμι, Plut. Symp. 6 a.E. – Uebrtr., θυμόν, das Herz in Trauer verzehren, Od. 19.264 ; τίνʼ ἀεὶ τάκεις ὧδʼ ἀκόρεστον οἰμωγὰν – Ἀγαμέμνονα, Soph. El. 122 ; τήξουσιν ἔρωτες κραδίην, Agath. 2 (V.278).
Pass. τήκομαι, aor. ἐτάκην, seltener ἐτήχθην, wie Plat. Tim. 61b, fut. τακήσομαι, intr., zerschmelzen, fließend werden, zerfließen ; Hes. Th. 862, 866 ; κηκὶς μηρίων ἐτήκετο, Soph. Ant. 995 ; verwesen, εἰ ποσις μοι κατθανὼν ἐτήκετο, 897 ; u. übertr., sich verzehren, vergehen, bes. von Krankheit, Gram oder Sehnsucht ; bei Hom. in Vrbdg mit Weinen, so daß man an die eigentliche Bdtg erinnert wird, in Tränen zerfließen u. sich abhärmen : Ὀδυσσεὺς τήκετο, δάκρυ δʼ ἔδευεν παρειάς, Od. 8.522, wie 19.204 ff. τήκετο χρώς, τήκετο καλὰ παρήϊα δακρυχεούσης mit dem Schmelzen des Schnees verglichen wird ; Sp., ὄμμα τέτηκται, Agath. 13 (V.273); vgl. Theocr. 1.66, 82, 2.18, 28 ; τηκόμενος νούσῳ, Her. 3.99 ; u. übertr., δόξαι τακόμεναι κατὰ γᾶν μινύθουσιν ἄτιμοι, Aesch. Eum. 352 ; Plat. u. Folgde ; τὰ μήτε σηπόμενα, μήτε τηκόμενα, Xen. Mem. 3.1.7. – Das perf. τέτηκα hat dieselbe intr. Bedeutung, geschmolzen sein ; κρέα τετηκότα, Eur. Cycl. 246 ; auch πῦρ τετακός, Suppl. 1146, erloschen ; übertr., κλαίουσα τέτηκα, Il. 3.126 ; κλαίω, τέτηκα, Soph. El. 275 ; Sp., τετηκὸς ἀργύριον, Pol. 11.24.11 ; übertr., τετηκυῖα ἐπὶ σοί, Luc. Meretr. Dial. 12.

τήκω

Pf. τέτηκα Il. 3.176.

(κατα-)

• • 1

    To cause to melt, melt, dissolve.

    In pass., to be melted, melt, dissolve : τηκομένης χιόνος Od. 19.207.

  • 2

    To cause to waste or pine away : μηδέ τι θυμὸν τῆκε Od. 19.264.

    In pass., to waste or pine away : ὃς ἐν νούσῳ κεῖται τηκόμενος Od. 5.396.

    So in pf. act. : κλαίουσα τέτηκα (I pine away) Il. 3.176.

    To melt into tears : Ὀδυσσεὺς τήκετο Od. 8.522.

    To be bedewed with tears : ῥέε δάκρυα, τήκετο δὲ χρώς Od. 19.204. Cf. Od. 19.208.

τήκω , ipf. τῆκε, mid. ipf. τήκετο, perf., w. pres. signif., τέτηκα: act., melt; fig., θῡμόν, ‘consume’ with grief, Od. 19.264.—Mid. and perf., intrans., melt, thaw, Od. 19.207; fig., waste away, pine away, Il. 3.176.

τήκω Root. !τακ in classic Gr. the perf. and plup. pass. are supplied by the intr. act. perf. τέτηκα, ἐτετήκειν

• • IAct. to melt, melt down (trans.), of metals, Hdt., etc.: to dissipate clouds, Hdt.
  • • 2metaph. to cause to waste or pine away, Od., Eur.
  • IIPass., with intr. perf. act. τέτηκα, to be dissolved, melt away, of snow, to thaw, Od., Hdt., Attic; of metals, Hes.; ἄλφιτα πυρὶ τ. is consumed, Theocr.; of a corpse, to fall away, Soph.; πῦρ τετακός a dead fire, Eur.
  • • 2metaph. to melt or waste away, pine, Hom., Hdt., Attic; βλέμμα τηκόμενον a languishing look, Plut.